حدود سه ماهی از آخرین مطلبی که اینجا نوشتم می‌گذره، در این سه ماه مشغله‌های مهم‌تری از وبلاگ‌نویسی داشتم که فرصتی برای به‌روز شدن اینجا نداشتم،الان هم اومدم بگم که اینجا تعطیل نشده و در صورت وجود فرصت و صد البته حرف به‌درد بخوری برای گفتن برمی‌گردم.

مهم‌ترین اتفاق زندگی ِ یه انسان برای من در حال وقوعه، به زودی می‌گم :)

بعد از درگیری‌های بعضی از وبلاگ‌های «ارزشی» و بلاگفا در تابستان ِ ۸۹ که منجر به کوچ ِ آنها از بلاگفا شد علیرضا شیرازی –مدیر بلاگفا – هرگونه حذف با سلیقه‌ی شخصی را در این موضوع انکار کرد و تقصیرها را به گردن ِ کمیته‌ی تعیین مصادیق انداخت. (شرح ماجرا را اینجا بخوانید )

اما دلیلی که باعث شد دوباره به یاد آن ماجرا بیفتم ،بندی از نوشته‌ی «امیرحسین ثابتی» در یکی از پست‌هایش بود ، او گویا قصد لینک دادن به وبلاگ « قطعه‌ی ۲۶» حسین قدیانی را داشته ولی موفق به این کار نشده. این عبارت را می‌گویم :

توصیه می کنم حتما آخرین طنزش پیرامون شیخ را بخوانید که اگر نخوانید حتما چیزی از دست داده اید: http://ghadian.com/1389/3266  (به علت جنگ بین بلاگفا و قدیانی، نمی توان آدرس کامل سایت او را در این جا قرار داد، لذا بعد از کلمه ghadian در آدرس مورد اشاره، حرف y را هم اضافه کنید.)

برای یافتن میزان صحتّ این ادعا، وبلاگی در بلاگفا به صورت آزمایشی باز کردم و در یکی از پست‌هایش آدرس وبلاگ قدیانی را لینک کردم. نتیجه‌، اخطار زیر ِ بلاگفا بود :

یک لینک ِ ساده از یک وبلاگ چه خطری برای بلاگفا دارد؟ شما می‌دانید؟

نگاه به گذشته‌ی وبلاگستان برای منی که از دی ماه ۸۶  با پدیده‌ای به نام « وبلاگ‌نویسی» و همینطور «وبلاگ‌خوانی» آشنا شدم  زیاد نمی‌تونه محل ِ تاکید باشه . نشون به این نشون که همین چند دقیقه‌ی قبل وقتی اسکرین شات‌هایی از اولین وبلاگ‌های فارسی در  وبلاگ دکتر مجیدی دیدم  به جز وبلاگ «صفا در لس آنجلس» هیچ‌ کدومشون برام آشنا نبودن.  ولی بهرحال میشه یه خاطراتی از همین ۳سال اخیر  به یاد بیارم.

وبلاگ‌نویسی و وبلاگ‌خوانی رو با سرعت غیرقابل باور ۱۲ kb/s ِ خونه شروع کردم ولی چند روز بیشتر نتونستم  تحمل کنم و به ناچار کافی‌نت نشین شدم.

به خاطر سرعت ِ نه چندان خوب ِکافی نت‌ها و همین طور قیمت بالای اون‌ها نمی‌تونستم از گوگل ریدر استفاده کنم . تا چند ماه کارم این شده بود که به تک تک وبلاگ‌های مورد علاقه‌م – که حدود ۴۰-۵۰تا بود -  سر می‌زدم،آخرین مطالبشون رو روی فلش مموری‌م ذخیره می‌کردم و توی خونه می‌خوندمشون ،تا اینکه فرهاد عزیز با پرتابل کردن فیدخوان ِ اسنرفر بار سنگینی رو از دوشم برداشت. واقعاً اون روش مبتدیانه خیلی عذاب آور بود.

با اسنرفر پرتابل حجم ِ وبلاگ‌خوانی ِ من زیاد شد و از ۴۰-۵۰ وبلاگ به حدود ۴۰۰ وبلاگ رسید . روزها از کافی‌ نت یا سایت دانشگاه فیدها رو آپدیت می‌کردم و شب‌ها وقتی از دانشگاه می‌اومدم شروع به خوندشون می‌کردم. اینطوری بود که من با ۴۰۰ مغز ، ۴۰۰ تفکر خاص و ۴۰۰ انسانی که پشت مطالب اون وبلاگ‌ها بودند آشنا شدم. در تجربه‌هاشون شریک شدم و مثل یه دانش‌جو از اون‌ها چیزهایی یاد گرفتم.خیلی خوب بود در کل.

الان که حدود ۹ ماه از ADSL دار شدنم و مهاجرت به گوگل ریدر می‌گذره ولی هنوز هم اسنرفر پرتابل ِ فرهاد رو توی فلش مموری‌م نگه می‌دارم. به یاد گذشته…

persianblogsday1389

امروز ۳۱ آگوست است. این روز به دلیل مشابهت تاریخ آن ( ۳۱۰۸) به کلمه‌ی «Blog»، روز جهانی بلاگ نامیده شده است. سایت رسمی این روز هر ساله از وبلاگ‌نویسان سراسر دنیا دعوت می‌کند تا درِ این روز با انتشار مطلبی در وبلاگ خود، ۵ وبلاگ محبوبشان را به خوانندگان خود  معرفی کنند. ( جزییات کامل این دعوت را در بلاگ‌نوشت صادق جم بخوانید )

من هم مانند سال قبل، در این فراخوان شرکت می‌کنم. ۵ وبلاگ‌ محبوب من در سال ۲۰۱۰ اینها هستند :

۱) کافه اقتصاد :

کافه اقتصاد یک وبلاگ گروهی در مورد علم اقتصاد است که گویا گروهی از دانشجویان اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف آنرا راه‌اندازی کرده‌اند. در قسمت درباره‌ی کافه می‌خوانیم :

این بلاگ جایی است که ما می‌خواهیم درباره اقتصاد بنویسیم. درباره اقتصاد و هر چیزی که ممکن است به نحوی به اقتصاد مربوط باشد.

در این بلاگ، هر یک از کافه‌نویسان،  سبکی برای نوشتن و نظری برای بیان دارد که ممکن با سبک و نظر سایر کافه‌نویسان متفاوت باشد. حتی ممکن است گاهی کافه‌نویسی نوشته‌ای را به عنوان جواب و در مخالفت با کافه‌نویس دیگر بنگارد؛ تعجبی هم ندارد، ماهیت «کافه» همین بحث و گفت‌و‌گو هاست.

کافه اقتصاد را از طریق فید آن دنبال کنید.

۲)ملاقات اتفاقی خانم چرخ خیاطی و آقای چتر در ساعت ۱۲:۸۸

این از آن دسته وبلاگ‌های خاص است که اسم خیلی عجیبی هم دارد. هرچه گشتم نام و نشانی از نویسنده‌ی آن نیافتم ولی سبک ِ روزنوشت‌های دوست‌ داشتنی ِ‌او خیلی به دلم نشست.مثلاً این یکی :

دارم فکر می‌کنم که چقدر راحت میشود خوشبخت بود. مثلا وقتی که داری از شدت گرسنگی لنگه دمپاییت رو گاز می‌زنی، یکهو داخل یخچال یک شیشه‌ی پر مربای هویج و یک قالب نصفه کره پیدا کنی. اصلا مصداق دیگری از خوشبختی نمی‌شود پیدا کرد. آنوقت با حرص و ولع می‌نشینی و کره و مربای هویج می‌خوری و اصلا فکر نمی‌کنی این مربای هویج چطوری یکهو سر از یخچال خانه تو درآورده است! حتی ببین چقدر گرسنه بوده‌ای که پیش خودت توجیه می‌کنی که قطعا این مربا نتیجه اعمال خوب من در این دنیاست که در قالب مربای هویج نمود پیدا کرده است. تازه توجیه علمی هم دارد! مگر نه اینکه انرژی از بین نمی‌رود و فقط از حالتی به حالت دیگر تغییر پیدا می‌کند؟ خب، همین است دیگر! کار خوب تو تولید انرژی کرده است و انرژی مذکور هم مربای هویج را از بقیه انرژی‌ها ترجیح داده و تبدیل به مربای هویج شده. اصلا اعمال خوب تو هم نه، یک نفر دیگر. چه فرقی می‌کند وقتی داری لنگه دمپایی گاز می‌زنی؟

این وبلاگ از این آدرس در دسترس است.

۳) بانک‌نوشت :

بانک‌نوشت دست‌ نوشته‌های رضا شکری، کارمند بانک ملی استان قم است. بیشتر مطالب این وبلاگ در مورد بانک‌ و بانک‌داری‌ست اما روزنوشت‌های جناب شکری از اتفاقاتی که در محل کارش می‌افتد جالب است.

نکته‌ی جالب مطالب این وبلاگ،امضای پایانی ِ نویسنده‌ی آن است که زیر هر مطلب به چشم می‌خورد و آدم را یاد مهرهای تایید بانکی می‌اندازد.

بانک‌نوشت را از این آدرس بخوانید.

۴) شبانه‌های الهامی :

یک وبلاگ با سبک روزنوشت ، یا بهتر است که  بگوییم « شب‌نوشت». الهام خودش در مورد شبانه‌ها می‌گوید:

اینجا شبانه‌های الهامی ِ… نوشته‌های کسی که بیشتر شبا زنده‌اس و شبا دست به قلم میشه…

یه ویلاگ شخصی که شامل نوشته‌های من راجع به تمام تفکرات، علایق، احساسات و اتفاقات زندگیم میشه؛ از نجوم و کتاب گرفته تا موزیک، المپیاد، نقشه کشی، طراحی صنعتی، برق و دانشگاه، زندگی و عشق…

او در مطلبی با عنوان پرواز می‌نویسد :

این شبا که بی جمله ام و بی کلمه، خیلی ذهن و فکر و قلب مشغولی دارم. خیلی درگیر فکرا و تخیلات خودم هستم. به آرامش فکر می کنم و آزادی. سعی می کنم رها باشم و کودک. شاید یکی از دلایلی که می تونم هر چند سخت، ولی زندگی کنم اینه که  تو تخیلم همیشه یه دنیا  و زندگیه دیگه جریان داره، جهانی که من کودکم و آرامش به معنای حقیقی وجود داره. آرزوهام، هرچند غیر عادی به واقعیت می پیوندند و هیچ سد و محدودیتی هم منو احاطه نکرده… من آزادم و خوشحال و آروم، ماه رو لمس می کنم، ستاره ها رو تو دستم می گیرم و خیلی راحت پرواز می کنم… به پرواز خودم تو آسمون نمی خندم و برام اصلا عجیب نیست. الهام رو باور دارم…

شبانه‌ها را از طریق فید دنبال کنید.

۵) ایرو آی‌تی:

میثم ولی‌زاده، دانشجوی مهندسی IT . ایرو آی‌تی نام وبلاگ اوست که همین چندماه قبل ۶ ساله شد.بیشتر مطالب ایرو آی‌تی به معرفی ِ سرویس‌های تحت وب اختصاص دارد.

ایرو آی‌تی را از طریق فید دنبال کنید.

مدت‌ها بود که می‌خواستم با طبقه‌بندی و جمع آوری وبلاگ‌های « مدیریتی » و متمرکز کردن آنها بر روی یک آدرس خوراک ِ واحد به نوعی « خبرخوان تخصصی »  ایجاد کنم ، اما به دلایل مختلف انتشار این خبرخوان به تاخیر افتاد تا اینکه بالاخره امروز موفق شدم اولین نسخه از «خبرخوان مدیریتی‌ها» را منتشر کنم.

خبرخوان مدیریتی‌ها در حال حاضر از حدود ۱۰۰ وبلاگ و وب‌سایتی که در زمینه‌های مدیریت و گرایش‌های آن (صنعتی،بازرگانی،مالی و …) بازاریابی و فروش ، مباحث کنترل پروژه ، مدیریت منابع انسانی، مدیریت ارتباطات و حتی مباحث اقتصادی مرتبط با مدیریت فعالیت می‌کنند، تشکیل شده است.

در جمع آوری این وبلاگ‌ها از کمک دوستانی همچون فرزاد زمانی و علی نعمتی شهاب هم کمال تشکر را دارم.

اگر مایل به دنبال کردن آخرین مطالب «خبرخوان مدیریتی‌ها» هستید می‌توانید مشترک آدرس فید زیر شوید :

http://feeds2.feedburner.com/management-feed

از طریق کادر زیر نیز می‌توانید مشترک ِ ایمیلی خبرخوان شوید:

توصیه می‌کنم برای شلوغ نشدن inbox ایمیل خود حتماً از فیـلتـر استفاده کنید. کاربران جیمیل با کمک این آموزش – که دوست خوبم مهدی رادی آنرا تهیه کرده است – می‌توانند ایمیل‌های دلخواه خود را Labelگذاری و فیــلــتر کنند.

مشارکت در خبرخوان مدیریتی‌ها :

اگر شما وبلاگ و یا سایتی می‌شناسید که فکر می‌کنید جای آن در لیست وبلاگ‌های ثبت شده در خبرخوان خالی‌ست می‌توانید از طریق این فرم آنرا به من اعلام کنید تا به خبرخوان اضافه نمایم.

حمایت از خبرخوان مدیریتی‌ها :

برای حمایت از خبرخوان مدیریتی‌ها می‌توانید لوگوی زیر را در وبلاگ خود قرار دهید تا افراد بیشتری با این خبرخوان آشنا شوند و از آن استفاده کنند.پیشاپیش از همکاری ِ شما ممنونم.

+ آدرس خوراک خبرخوان مدیریتی‌ها

+ اشتراک ایمیلی خبرخوان مدیریتی‌ها

+ لیست وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های حاضر در خبرخوان

+ فرم ثبت وبلاگ مرتبط با موضوعات مدیریتی در خبرخوان

طراحی لوگو و بنر ِ خبرخوان : علی‌رضا الله دادی

اخیراً امین ثابتی در فرندفید بحثی را مطرح کرد که :

تولید محتوا در وبلاگستان فارسی به خصوص در داخل ایران خیلی خیلی خیلی کم شده. اینجوری اگر کاهش ادامه داشته باشه، وبلاگستان فارسی خواهد مُرد.

من هم در این بحث شرکت کردم ولی ترجیح دادم نظر خودم رو مفصّل‌تر اینجا بنویسم.

آیا واقعا وبلاگستان مُرده است ؟

جواب من در یک جمله به سوال بالا این است که ؛ خیر؛ وبلاگستان نمُرده است، فقط رقیبی به نام شبکه‌های اجتماعی پیدا کرد که خیلی جذاب‌تر و سریع‌تر از آن بود .البته شبکه‌های اجتماعی در ابتدا ابزاری برای کمک به پویایی وبلاگ‌نویسی بودند اما شرایطی که در ادامه ذکر می‌کنم باعث شدند که وبلاگستان تحت‌الشعاع شبکه‌های اجتماعی قرار بگیرد.

• شرایط بعد از انتخابات سال ۸۸:

انتخاباتی انجام شد که در آن به نظر ِگروهی از مردم نتایج اعلام شده درست نبود، اعتراض‌ها  و به دنبال آن  نا‌آرامی و دستگیری‌ها شروع شد. صدا و سیما و همینطور مطبوعات جانب ِ احتیاط پیش گرفتند، پس تنها منبع کم دردسر برای دریافت اخرین اخبار  فضای مجازی بود.

وبلاگستان تنها جزیی از فضای مجازی‌ست و نه همه‌ی آن. فضای مجازی به غیر از وبلاگستان اعضای دیگری مانند خبرگزاری‌ها و شبکه‌های اجتماعی را هم دارد. خصوصیت‌ وبلاگ‌ها به گونه‌ای ایست که از نظر سرعت گردش اخبار به پای شبکه‌های اجتماعی و حتی خبرگزاری‌ها نمی‌رسد. در آن برهه کاربران اینترنتی می‌خواستند بدانند که در حال حاضر چه اتفاقی در حال وقوع است؟ به عبارتی خواهان دریافت آخرین اخبار بودند که این وظیفه‌ با خصوصیات شبکه‌هایی مثل توییتر سازگارتر بود تا وبلاگ‌ها.

کاربر ، زیر بمباران  وحشتناک انواع‌ اخبار و شایعات قرار داشت ، او نمی‌خواست که خبری را از دست بدهد. وقت او هم محدود بود، پس باید سرویسی جلوی  چشمان او قرار می‌گرفت که در کمترین فرصت بیشترین حجم اخبار را به اطلاع او برساند. با این تفکر کم کم وبلاگ‌ها یا بهتر بگویم حجم اعظم وبلاگ‌ها از سبد خوانده‌های او حذف شدند.

هنوز جمله‌هایی از وبلاگ‌های آی‌تی در ذهنم هست که در جواب به‌روز نکردن وبلاگ‌هایشان در آن روزها فقط می‌گفتند که :  « در این شرایط شرممان می‌ آید که حرفی نامربوط با شرایط حال حاضر کشور بزنیم »

سلیقه‌ی آن روزهای کاربران متناسب با وضع کشور تغییر کرد و هنوز هم به وضع سابق برنگشته است. هنوز هم وبلاگستان زیر سایه‌ی سبک  « خبررسانی فوری ِ توییتری » ‌ست.

• مینی‌مال نویسی :

طبیعی‌ست که با وجود گوگل‌ ریدر و فرندفید وبلاگ‌نویس به سرعت از بازخورد کاربران نسبت به یک مطلب مطلع خواهد شد.او به خوبی می‌داند که با آمدن وب ۲ شاخص محبوبیت مطالبش از میزان کامنت‌ها و بازدیدهای وبلاگش به شاخص دیگری به نام «لایک» تغییر پیدا کرده است.

با یک حساب کتاب سرانگشتی می‌بینیم که در فهرست ۵۰ وبلاگ پرطرفدار یا «پُر لایک» حدود ۳۵ وبلاگ مینی‌مال حضور دارند.این یعنی اینکه  اگر ما یک فروشگاه وبلاگ‌نویسی ایجاد کنیم و مطالب وبلاگ‌ها را برحسب سبک‌ وبلاگ‌نویسی در ویترین فروشگاه قرار دهیم،تقاضا برای سبک مینی‌مال حدود ۷۰٪ تقاضای کل آن فروشگاه وبلاگ‌نویسی را شامل می‌شود.

وبلاگ‌نویس هم ، به علم اقتصاد و قانون عرضه و تقاضا آشناست. او وقتی می‌بینید که می‌شود با یک پست ۱۴۰ کاراکتری و زبان طنز و کنایه مخاطب زیادی جذب کند، به مینی‌مال نویسی روی می‌ آورد و نظر خود را از این طریق اعلام می‌کند.

بهتر بگویم، جنگ مینی‌مال‌ها و و ماکسی‌مال‌ها  حکم جنگ «فست فود» و «غذاهای خانگی» را دارند. شاید مینی‌مال‌ها در کوتاه مدت بتوانند تاثیرگذار باشند ولی اگر بخواهیم دانشی ماندگار را منتقل کنیم باید به بلندنویسی روی بیاوریم.

اگر وبلاگستان بخواهد که دوباره به دوران اوج خود برگردد  و  به قول امین ثابتی ، منبع تغذیه روزنامه‌ها و مجلات بشود باید همه کمک کنند که دوباره همه چیز در جای خودش قرار بگیرد.

در آخر فقط این نکته را ذکر ‌می‌کنم که با وجود علاقه‌ای که به وبلاگ‌های مینی‌مال دارم ولی باید قبول کنیم که با کوتاه نویسی نمی‌شود دانشی منتقل کرد.اگر دل‌هایمان برای وبلاگ‌نویسی پرمحتوای سایق تنگ شده باید کمی تغییر ذائقه بدهیم.

از دیگر وبلاگ‌ها :

+ امیر مهرانی : ژانرهای بلاگ‌ نویسی ِ ما

+حامد سعید‌ی فرد : تولید محتوا در وبلاگستان فارسی، خوب ؛ بد ؛ زشت